DSC 5647a Custom 2

floral

Καλωσήρθατε στο
παραδοσιακό ταβερνάκι
"το Τσαρδάκι"

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική

Το τσαρδάκι

Το Τσαρδάκι βρίσκεται στον ορεινό όγκο του νομού Καρδίτσας, στην κοινότητα Μοσχάτου και σε υψόμετρο 800 μ. περίπου.

Άρχισε να λειτουργεί το 1939 ως εμπορικό κατάστημα εγχωρίων ειδών εξυπηρετώντας τους περαστικούς προς την ορεινή ζώνη τών Αγράφων.

Το 1959 ο μπάρμπα Γιάννης Κορομπίλιας μετέφερε εδώ το ταβερνάκι του μετά την ολοκήρωση των έργων για την κατασκευή της Λίμνης Πλαστήρα.

Το 1981 την ταβέρνα ανέλαβε ο γιός του Βασίλης Κορομπίλιας. Σήμερα λειτουργεί από τη Σταυρούλα Κορομπίλια συνεχίζοντας για τρίτη γεννιά την οικογενειακή παράδοση.

Καλωσήρθατε

Καλωσήρθατε στο Τσαρδάκι

Χάρτης

Το τσαρδάκι απέχει από την Καρδίτσα 18 Km και χρειάζεστε περίπου 20 λεπτά για να φτάσετε.
Μπορείτε να έρθετε ακλουθώντας τον δρόμο από την Καρδίτσα για το χωριό Μητρόπολη.
Αφήνοντας αριστερά το Νοσοκομείο συνεχίζετε ως το χωριό Μητρόπολη όπου υπάρχει διακλάδωση. Ακολουθείστε την αριστερή κατεύθυνση που οδηγεί στο χωριό Μοσχάτο. Περνώντας το χωριό θα φτάσετε σε μια ακόμη διακλάδωση ή οποία πηγαίνοντας δεξιά θα οδηγηθείτε στη Μονή Κορώνης, ενώ πηγαίνοντας αριστερά θα φτάσετε στον προορισμό σας, λίγα μέτρα από τη Λίμνη Πλαστήρα.

Ώρα για φαγητό !!

Ιστορία

Ιστορικά στοιχεία για το Τσαρδάκι όπως αποδόθηκαν από τη Ελμίνα Λίβα σε άρθρο της σε περιοδικό.

Το λένε «Τσαρδάκι» και είναι ένα παλιό στολίδι στο «μέτωπο» του χωριού Μοσχάτο, στις ορεινές πλαγιές της Καρδίτσας, λίγα βήματα μόλις απ’ τη λίμνη του Ταυρωπού. Εδώ θα ξεδιψάσει ο ταξιδιώτης. Εδώ θα φάει μια μπουκιά ο προσκυνητής της παναγίας Κορώνας. Εδώ θα ετοιμάσει τα σύνεργά του ο κυνηγός. Εδώ θα καταφύγει ο άνθρωπος της πόλης, ο πρωτευουσιάνος, για καθαρό αέρα, ανάπαυλα, καλό φαγητό και διασκέδαση. Στα 1938 «γεννήθηκε». Χάνι και αποθήκη εγχώριων προϊόντων στην αρχή, ταβερνάκι στη συνέχεια. Στεριωμένο όπως-όπως με τσίγκια και ξύλα στάθηκε παλικάρι κόντρα στους βοριάδες και στις γενιές που παρήλθαν.

Στα 1947 «μεγάλωσε». Τώρα έχει στηρίξει τα θεμέλιά του με μπετόν. Και στην ξώπορτα, τοίχο-τοίχο με τον οικίσκο, υψώνεται κομψό το εκκλησάκι του Αγίου Σεραφείμ.

Στα 1955 «μέστωσε». Το ‘χε ο κυρ Γιάννης ο Κορομπίλιας, αγωνιστής, πατριώτης, μα κι ο σοφός της περιοχής. Τότε ήταν που καθιερώθηκε ζωοπανήγυρη κι εμποροπανήγυρη στα γύρω χωριά και το «Τσαρδάκι» γνώρισε δόξες και γλέντια μοναδικά. Οι κομπανίες και οι ορχήστρες, οι αυτοσχέδιες και μη, έδιναν κι έπαιρναν και το ερασιτεχνικό πάλκο… έστεψε το αστέρι της βραδιάς.

«Α, γινόταν χαλασμός μέχρι το πρωί», θυμάται η κόρη του κυρ Γιάννη, η Ελένη. Αν δε χάραζε για τα καλά η μέρα κανείς δεν αποχωρούσε. Κι ο πατέρας χωρατατζής κι ετοιμόλογος.

Άμα τύχαινε να μην έχει την παραγγελία που του ζητούσαν…
-Κυρ Γιάννη, φέρε μου ένα τσίπουρο!
-Μωρέ δεν τρως ένα λουκούμι που ‘ναι γλυκό κι ελαφρύ;
-Μα εγώ θέλω τσίπουρο!
-Μπα, δεν έμαθες τι έπαθε ο Κώστας της Κατίνας που έπινε πολύ τσίπουρο;

Τέτοιες ανεκδιήγητες στιχομυθίες διαδραματίζονταν. Εκείνα τα χρόνια θεμελιώθηκε και το φράγμα του Μέγδοβα ή Νικολάου Πλαστήρα όπως λέγεται σήμερα. Το «Τσαρδάκι» μ’ ένα φάρο στην κορυφή - για να γίνεται αντιληπτό μέσα στο δάσος – έμενε στη θέση του περήφανο να υποδέχεται τους περαστικούς κι όσους τουρίστες έρχονταν να ιδούν τη λίμνη ή να βουτήξουν στην πλαζ του Λαμπερού, 3 χιλιόμετρα στ’ αριστερά του. Ένα μαγαζάκι ταπεινό, συνηθισμένο. Τα τραπέζια και οι καρέκλες κοινά, παραδοσιακά. Μια ξυλόσομπα στη μέση, ένα πρωτόγονο μπαρ ακριβώς απέναντι από την είσοδο με σωρό μπουκάλια, μπρίκια, κούπες και πενηντάρια κρεμασμένα. Δίπλα ένα παλιό τηλέφωνο, πάνω σ’ ένα ράφι ο φωνόγραφος με το χωνί του σαν ανοιγμένη βεντάλια και στους τοίχους επιγραφές που μιλούν για την εργασία, τον πολιτισμό μα και για την ξενοιασιά, τη χαρά και τη διασκέδαση.

Στη φιλοξενία του δεν αντιστάθηκε ούτε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος που ήρθε το 1961 στην ορεινή Καρδίτσα. Ένα τσούρμο παιδιά μαζεύτηκαν έξω από το μαγαζί μόλις τον είδαν για να διαπιστώσουν αν ο μεγάλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκός έμοιαζε με τις γελοιογραφίες που κυκλοφορούσαν τότε.

«Πράγματι, ήταν εκείνη την εποχή στις δόξες του ένα σκίτσο που παρίστανε τον Τσάτσο να κρατά από το σκοινί μια κότα», αναπολεί όλο γέλιο η κυρά Στυλιανή, η καταστηματάρχισσα.

Αλλά και έτερος επιφανής της πολιτικής ζωής, ο Γεώργιος Ράλλης, πέρασε, γεύτηκε το καλό φαγητό της ταβερνούλας: Πέστροφα τηγανητή με βούτυρο και μπύρες δανεικές από τα κοντινά νοικοκυρόσπιτα. «Γιατί ο απλός και φιλικός άντρας είχε φέρει μαζί του εικοσαμελή συντροφιά και τ’ αποθέματα του μαγαζιού δεν άντεξαν να τους… ποτίσουν», ανέφερε χαριτολογώντας η Κυρία Ελένη Κορομπίλια. Την ίδια περίοδο, γύρω στα 1964, ήρθε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στο «Τσαρδάκι» να ξεκουραστεί και να διασκεδάσει. Φυσικά δεν ήταν αυτός ο σκοπός του. Εγκαίνια του έργου της λίμνης και του Υδροηλεκτρικού Σταθμού είχε την πρόθεση να κάνει αλλά κάποιος τον είδε, κάποιος του μίλησε και το γραφικό μαγαζάκι είχε τη χαρά να τον υποδεχτεί με την ακολουθία του και τον τρατάρει μεζέ και παλιά ρεμπέτικα από νεαρούς οργανοπαίχτες που έσπευσαν στις υπηρεσίες του λαοπρόβλητου πολιτικού.

«Φράγμα» ονομαζόταν η ταινία, κάποιες σκηνές της οποίας γύρισε στο, εκπάγλου καλλονής, τοπίο ο Κλέαρχος Κονιτσιώτης. Μάλιστα, μια μέρα ο θίασος αποκλείστηκε απ’ το χιόνι και κοιμήθηκαν στο μαγαζί. Μαζί τους ήταν κι ο Νίκος Κούρκουλος.
Η κυρία Κορομπίλια διηγείται:
«Μόλις η είδηση διαδόθηκε για τον διάσημο ζεν πρεμιέ αρμάδες έφταναν οι μαθήτριες έξω απ’ το μαγαζί. Έρχονταν με τετράδια, με φωτογραφίες, με ότι μπορείς να φανταστείς στο χέρι για ένα αυτόγραφο για ένα χαμόγελο, έστω, του ινδάλματός τους. Ήταν τόσο σφιχτός ο κλοιός που όταν έτρωγαν αναγκαζόμαστε να φρουρούμε με βάρδιες την πόρτα μήπως και εισβάλλει κάποιος παρείσακτος. Μια μέρα δυο κοπελιές δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν απ’ το παράθυρο. Παρακολουθούσαν τους ηθοποιούς καθώς έτρωγαν. Τους κάνω παρατήρηση να φύγουν, σ’ ένα δεκάλεπτο να τες πάλι.
-Μας συγχωρείτε, λέω στους πρωταγωνιστές. Μερικές φορές δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί η κατάσταση.
-Μην ενοχλείστε, απαντά ο Νίκος γελώντας. Είναι παιδιά!

«Και ο Στράτος Διονυσίου πέρασε από ‘δω, αντιπαρέρχεται στη συζήτηση με νέα… στοιχεία η Ελένη. Μεγάλος τραγουδιστής και γλεντζές σπουδαίος! Πλησίασε τη δισκοθήκη του πατέρα μου έβαλε το «Λαχείο είναι η ζωή» στο πικάπ κι άρχισε το τραγούδι. «Άναψε τα αίματα» σ’ όλη την ταβέρνα. Εκεί να δεις στρίμωγμα στην πόρτα και πελατεία απροσδόκητη. Όλοι έφτασαν για τον μεγάλο Στράτο εδώ στην απομόνωση.

Τα χρόνια περνούν και το «Τσαρδάκι» μένει. Σε πείσμα του πολιτισμού και της εξέλιξης που προστάζουν πολυτελείς «εστίες» διασκέδασης.

made with love from Joomla.it
 Τηλέφωνα κρατήσεων 
totsardaki
  
 Φωτογραφικό λεύκωμα
photos
 
 Πως θα έρθετε ...
psd-world-map-icon1
 
 Αξίζει να δοκιμάσετε ...
sekleti1
 το περίφημο επιδόρπιο "Σεκλέτι"

SFbBox by casino froutakia

leader

Το Τσαρδάκι τιμά την παράδοσή του...
 fournos red wine  music
... δίνοντας έμφαση στο καλό φαγητό και
τις αγνές πρώτες ύλες
... προσφέροντας υψηλής ποιότητας κρασί
και τσίπουρο παραγωγής μας
... συνοδεύοντας τη γευστική απόλαυση με
επιλεγμένη μουσική από ένα πλούσιο αρχείο